Na de operatie neemt de man het 9-jarige meisje mee naar huis. Hoe ze er vandaag uitziet geloof je nooit!

De kleine Zubaida Hasa woont met haar familie in een klein woestijndorpje in Afghanistan. In 2001, toen ze 9 jaar was, zou een zwaar ongeval haar leven voorgoed veranderen: het 9-jarige meisje verliest ten gevolge van een zware brand het grootste gedeelte van haar gezicht en bovenlichaam.

operatie1

De brandwonden zijn vreselijk: de onderste gezichtshelft van Zubaida is letterlijk “versmolten” met haar borst. Haar ouders brengen haar naar het plaatselijke ziekenhuis, maar daar kunnen de artsen niets voor haar doen. Haar vader is radeloos. In 2002, een jaar na het ongeval, brengt hij haar naar een Amerikaanse legerbasis.

operatie2

De soldaten hebben ontzettend veel medelijden met Zubaida: ze lijdt ondraaglijke pijnen en kan nauwelijks nog slapen of eten om de eenvoudige reden dat ze haar mond of ogen niet kan sluiten. Vanuit de legerbasis raadpleegt men de plastische chirurg Peter Grossman in Los Angeles, VSA: hij is gespecialiseerd in brandwonden, maar Zubaida zou hem voor een zware beproeving plaatsen.

operatie3

Vanuit de Amerikaanse basis vliegt Zubaida met haar vader naar Los Angeles om Grossman en zijn chirurgisch team te ontmoeten. Als Grossman het meisje ziet, weet hij dat hij al zijn kunde zal moeten aanspreken om haar te kunnen redden. Hij schat de totale behandelingsduur op drie jaar. Want het meisje staat een lange reeks van operaties te wachten.

operatie4

Grossman en zijn team gebruiken de huid van de rug van Zubaida om de transplantaties uit te voeren.

operatie5

Met de scalpel realiseren de chirurgen het ongelofelijke: net als een beeldhouwwerk vormen de chirurgen operatie na operatie een normaal meisjesgezicht.

operatie6

In de loop van de operaties sluit Grossman het meisje steeds meer in zijn hart. De vader van Zubaida moest naar Afghanistan terugkeren en zijn dochter alleen achterlaten. Daarom beslist Grossman samen met zijn vrouw om het meisje voor de duur van de behandeling bij hem in huis op te nemen. De familie Grossman heeft geen kinderen en de grappige, energieke Zubaida is voor hen een welgekomen afleiding.

operatie7

Zubaida heeft echt het karakter van een winnaar: ze is humoristisch, levenslustig en een begenadigde danseres. Op school leert ze in minder dan 12 weken tijd Engels en kan zich goed weren in deze nieuwe taal. Ze noemt haar nieuwe ouders liefdevol “mama” en “papa”. Op haar elfde verjaardag viert ze samen met hen haar elfde operatie. Na een jaar – in plaats van de verwachte drie jaar – loopt haar behandeling en haar tijd bij de familie Grossman ten einde.

operatie8

Het afscheid valt zwaar, maar Grossman weet dat hij Zubaida moet laten gaan. Hoewel hij weet dat het meisje in de VSA een betere toekomst heeft, wil hij haar niet van haar ouders wegnemen. Samen met Zubaida vliegt hij naar Afghanistan om haar met haar ouders te herenigen. De familie Hasan kan de ogen nauwelijks geloven wanneer ze Zubaida terugzien en vliegen haar meteen in de armen. Het familiegeluk is compleet.

operatie9

De arts zal zijn kleine patiënte en “stiefdochter” nooit vergeten: “Als ik erachter komt dat je op je 13 zal trouwen, zwaait er wat” grapte hij. Zubaida lacht. Zij en haar gezin zullen Grossman, de beschermengel uit Amerika, voor eeuwig dankbaar zijn.

cbngfv

In de onderstaande video kan je het verhaal van Zubaida nog eens rustig bekijken. Grossman is een arts die zijn naam meer dan verdient door nog meer te doen dan wat van hem verwacht wordt. Hij zag Zubaida niet alleen als patiënt, maar echt als klein mensje en redde zo tweemaal haar leven. Een echte held in een witte schort!

Facebook-Logo-300x144 (1)